counter create hit

مطالب مرتبط:

گردانندگان پیام رسان های داخلی را بشناسید/ عکس

ایسنا نوشت: با قوت گرفتن خبر فیلتر شدن پیام رسان تلگرام در ایران، حالا پیام رسان های داخلی با یکدیگر در حال رقابت هستند تا هرکدام امکانات و ویژگی های خود را به کاربران فضای مجازی معرفی کنند و میزبان کوچ بزرگ ایرانیان از پیام رسان پرمخاطب تلگرام باشند اما آنچه این روزه ...

استاندار اصفهان: مانع خروج آب از استان می شویم

استاندار اصفهان گفت: اجازه نخواهیم داد هیچکس با بی قانونی حتی یک قطره آب از استان خارج کند.

مصرف این ۱۳ خوراکی را متوقف کنید!

حذف یکباره ی مواد غذایی که هرروزمصرف می شود کارسختی است؛ اما اگرکم کم تغییرات سالمی را در برنامه ی غذایی مان ایجاد کنیم تغییرات برایمان راحت تر می شود. ...

عید دیدنی اصلاح طلبان با همسر و فرزند کروبی

جمعی از اعضای شورای مرکزی اعتماد ملی با فاطمه و حسین کروبی ملاقات و عیددیدنی کردند.

۵ محموله قاچاق انسان به ایران کشف شد

گمرک جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد: ماموران گمرک، پنج محموله جدید قاچاق انسان به ایران شامل ۱۷ نفر را کشف کردند.

ترافیک نیمه سنگین در محور هراز

رییس پلیس راه شرق استان تهران از ترافیک نیمه سنگین در محور هراز خبر داد و گفت: تردد در محور های شرق تهران پر حجم است.

ارسال نامه به قوه قضاییه در مورد استعفای نجفی

رئیس شورای عالی استان ها از نوشته شدن نامه ای خطاب به رئیس قوه قضاییه در خصوص اظهارنظر دادستان کل کشور درباره استعفای شهردار تهران خبر داد.

مرگ دو کارگر 15 ساله روی بالابر مغازه

مرگ دو کارگر 15 ساله روی بالابر مغازه

به گزارش جهان نیوز به نقل ازمیزان، جلال ملکی اظهار داشت: 50 دقیقه بامداد امروز حادثه گرفتار شدن دو کارگردر دستگاه بالابر به سامانه 125 آتش نشانی اعلام شد. بلافاصله آتش نشانان دو ایستگاه به محل حادثه در خیابان امین محله تهرانپارس اعزام شدند.  ...

نگاهی به جداشدگان از راه «محمود احمدی نژاد»

داوود حشمتی در وب سایت اصولگرای مثلث آنلاین نوشت: از مشخص ترین چهره ای ضدجریان انحرافی و تیم مشایی داوود احمدی نژاد برادر رئیس دولت قبل است. مهرماه امسال دار فانی را وداع گفت. درحالی که بار دیگر از برادر جدا شده بود. اما با این حال حرفی نزده بود. با حضور احمدی نژاد ...

۵۴ اثر تاریخی کشور در لیست موقت ثبت جهانی

معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از افزایش 35 درصدی میزان بازدیدکنندگان از اماکن تاریخی و موزه ها در نوروز 97 نسبت به مدت مشابه سال قبل خبر داد. ...

آلمان: اگر خواستید سوریه را بزنید، اطلاع دهید!

وزیر خارجه آلمان امروز (پنجشنبه) گفت، آلمان انتظار دارد پیش از هرگونه حمله متحدان غربی علیه نیروهای بشار اسد در سوریه مطلع شود چرا که متحدان باید روی این مساله متحد باشند. ...

جزئیات ثبت نام متقاضیان ورود به محدوده «طرح ترافیک»

پیرو اطلاعیه شماره یک سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران، این سازمان با صدور اطلاعیه شماره ۲ خود چگونگی ثبت نام متقاضیان ورود به محدوده طرح ترافیک را اعلام کرد. ...

جزئیات تعقیب و گریز خودروی سمند در نیاوران

سرکلانتر یکم پلیس پیشگیری پایتخت درباره تعقیب و گریز یک دستگاه سمند در نیاوران تهران و تخریب 5 دستگاه خودروی عبوری سخن گفت.

اتفاق بی سابقه برای ایرانی ها در کن ۲۰۱۸

در جشنواره کن امسال سه کارگردان ایرانی برای دریافت نخل طلا با هم رقابت می کنند. اصغر فرهادی با فیلم «همه می دانند»، جعفر پناهی با فیلم «سه رخ» و اوا هیوسون با فیلم «دختران خورشید». ...

بیانیه ۴۳ تن از وزرا و معاونان در انتقاد از احمدی نژاد

جمعی از وزرا و معاونان رئیس دولت های نهم و دهم، با انتشار بیانیه ای، ضمن دعوت از محمود احمدی نژاد برای بازگشت به آرمان های امام و انقلاب، از برخی رفتارهای اخیر وی انتقاد کردند. ...

می تواند نه ببخش نه فراموش. به طوری که مخاطب شد

نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم، سوگی که همگانی شد

حادثه معدن زمستان نیویورک در استان گلستان; روستاها و محله به محله سودا و سایه سوگ برای همیشه آن سنگین است. آنها کارگران و خانواده هایی که وضعیت زنده است. این داستان به روایت آنها امیدوار بودند برای بهتر روز سیزده هزار معدنچی ذغال سنگ در این کشور و تکرار می کنم نه یک تصادف است. به گزارش ایلنا ، "نمی توانید" انجام نمی آن ؟ این پشت و همچنین بدون توجیه است. داغ عزیز به نظر می رسد قریب به اتفاق آن نیست. صحبت از ۴۳ خانوار کارگری است و امید داشتن به استفاده از کمترین دستمزد و غیره. کودکان. پدر و مادر خود و همسران خود را به قلب کوه فرستاده زغال سنگ استفاده از. آن را نیز مطلوب ترین زغال سنگ این امکان بهتر است در دست "صنعت و معدن از شمال شرق شاهرود". ۱۳ اردیبهشت ماه از این سال, اما در معدن زمستان نیویورک آزادشهر به همان کیفیت زغال سنگ از آن است. این وضعیت به یک محنت در رسانه ها موجی از همدردی ایجاد شده است. به طوری که نمی شود در ادامه این قرارداد از بایگانی. ۴۳ کارگران معدن در زیر آوار مانده و جان سپردند. کارگران از اتوبوس جان سالم به در برد و به می دانم که اگر این بود که امروز در صحنه در تونل شماره یک بود آنچه را که آنها از دست رفته است. 'روایت است که در آن پس از حادثه و در انبوه اخبار مربوط به حضور مقامات ابراز همدردی شنیده یافت می شود یا فقط شنیده ام در فضای مجازی باقی می ماند موثر خروجی. به شنیدن این رمان پر از اشک در قلب کوه های ما راه می رفت در این محل واقع در کیلومتر ۱۱ سریع آزادشهر به شاهرود . آفتاب عصر پاییز آهسته آهسته سنگینی اش را از کمرکش ارتفاعات منتهی به پنج تونل زمستان یورت برمی دارد و سایه ها را سنگین و غمبار می کند. این غم همه جا بود؛ آن را حتی راننده ای که ما را با یک وانت آبی به بالای کوه می برد با خود حمل می کرد. می خواهیم قرارداد مستقیم شویم راننده وانت که همانند سایر ۲۷۰ کارگر این معدن با پیمانکار قرارداد دارد، گلایه هایش را از همین کارگر پیمانکاری بودن شروع می کند. «بعد از حادثه و قبل از حادثه که ۴۳ نفر از همکارهامون رو از دست دادیم، پیگیرشدیم تا از زیرنظر پیمانکار خارج بشیم و با شرکت طرف قرارداد شیم.» کارگران معدن یورت پس از «نحسی ۱۳» که روستاهایشان را محله به محله و روستا به روستا در هفت شهرستان استان گلستان عزادار کرده بود، به این دل خوش کردند که مدیران معدن دلشان بسوزد و با کمی دست و دلبازی آنها را قرارداد مستقیم کنند تا همانند کارگران معدن البرز شرقی مجموع مزد و مزایایشان به ۲ میلیون تومان برسد. اما انگار بیش از حد، خوش خیالی به خرج داده بودند؛ چراکه همان دستمزد یک و نیم ملیون تومانی هم همانند گذشته با تاخیر پرداخت می شود؛ به گونه ای که هرکدام از این کارگران به طور متوسط بین۱۰ تا ۵۰ میلیون تومان از مجموع مزد و مزایای خود طلبکارند. وعده ها زنگار فراموشی گرفته اند «امنیت شغلی هم وضعیت بهتری نداره». این را یک کارگر استخراج معدن یورت که در ارتفاعات کار می کند و از زور گرد زغال و خستگی، چهره ای به سیاهی شب دارد، می گوید. تاکیدش هم بیشتر بر این است که وعده هایی که برای افزایش طول مدت قرارداد و یک ساله شدن آن دادند، باد هوا بود. «همین حالا هم کارفرما قراردادهای یک ماهه با کارگرها می بنده؛ اما بعد حادثه به کارگرها وعده قرارداد یک ساله و آبرومندانه رو داده بود که انگار به کل فراموش کرده.» به اعتقاد این معدنکار، وعده های کارفرمای شرکت زغال سنگ شمال شرق مشمول مرور زمان شدند تا زنگار فراموشی بگیرند و بی اعتبار شوند؛ چراکه به قول کارگران، بی اعتبار شدن و فراموش کردن وعده ها، چندان برای کارفرمای یورت مهم نیست. امری که البته برای روایتگر دوم ما چندان هم غریبه نیست. حرف هایش را اینگونه ادامه می دهد: «کارفرمای ما انگار کلا بی خیاله؛ انگار نمی خواد که وجهه ی خودش رو پیش چشم کارگرها کمی بهتر کنه؛ هنوز داغ دل ما کارگرا تازه ست؛ کاش لااقل یه کم به وعده ها عمل می کردن». امیدواری به تکرار نشدن حادثه آخرین جایی که به آن می توان دسترسی داشت تونل شماره ۳ است. تونل های بالاتر (A۱ و A۲) به داشتن مسیر غیرقابل دسترسی معروف هستند. کارگرانی که در ورودی تونل ایستاده اند دغدغه ایمنی تونل ها را دارند؛ برای همین ترس از عفریت مرگ در تونل های بالایی و پایینی در لبخندهای تلخشان مشهود است. «پس از حادثه تا تونستیم و کارفرما همراهی کرد؛ معدن تجهیز شد. امیدواریم که حادثه تکرار نشه. البته این رو هم بگم قبلا تونل ها با هم ارتباطی نداشتند اما حالا همه تونل ها با دِویل به هم وصل شدن.» این را کارگر تعمیرات که همان حوالی تونل های بالا انتظارمان را می کشید، می گوید. دِویل از داخل تونل به طرف بالا حفر می شود و هدف از حفر آن؛ تهویه تونل ها، ایجاد راه عبور برای افراد و حمل و نقل لوازم است. با وجود حیاتی بودن نقش دِویل، پیش از حادثه در کل این پنج تونل تنها یک دِویل وجود داشت و آن، همان دِویلی بود که از تونل شماره دو به تونل یک می رسید. حرف هایش را اینطور ادامه می دهد: تنها یک دستگاه «وان تِراتور بادی» (دستگاه هوادهی پیشرفته) در تونل شماره یک نصب شده بود. البته وان تِراتور نوع برقی هم هست؛ اما چون تونل ها برق کشی درستی نداشتن پس وان تِراتور هم نمی تونست کمکی بکنه. روزِ بدی که دلمان نمی خواهد تکرار شود پس از انفجار یورت ابهام هایی درباره کار نکردن دستگاه های گازسنج داخل تونل شماره یک وجود داشت که بعدها هم در گزارش هیات تحقیق از حادثه بر کالیبره و به روز نبودن این گازسنج ها تاکید شد. صحبت درباره به روز نبودن گازسنج ها را که پیش کشیدم، انگار روز حادثه و مرگ همکارانش که تمام اعضای بدن هایشان بر اثر حرارت و آتش انفجار و ماندن زیر زغال های گداخته و ذوب شده بود، جلوی چشمش آمد. «روز بدی بود؛ دلم نمی خواد تکرار بشه. کسایی از بین مون رفتن که دیگه جاشون پرکردنی نیست. برای همین به کارفرما اصرار کردیم و می کنیم که ایمنی معدن رو از این به بعد سفت و سخت بگیره.» همکار دیگرش که برای صحبت کردن دو به شک است و گوشش را تیز کرده، آرام آرام از بالای تپه های مجاور به سمت مان می آید تا اقداماتی که برای ایمن سازی تونل ها انجام شده را بگوید: «گازسنج ها را دوباره تعمیر کردیم تا قابل استفاده بشن. برای همه تونل ها، دِویل و وانتراتورهای جدید کار گذاشتیم. برق کشی معدن رو از اول انجام دادیم. به هر حال چون با گاز مونوکسید کربن رو برو ایم باید همه موارد رو از اول جدی می گرفتیم. ولی حالا شکر خدا اوضاع خیلی بهتره و مثل قبل جای نگرانی نیست؛ اما از قدیم گفتن حادثه خبر نمی کنه». درد مشترک؛ عزای عمومی آزادشهر (۱۵ نفر)، رامیان (۷ نفر)، سوسرا (۶ نفر)، وطن (۵ نفر)، فارسیان (۲ نفر)، مینودشت (۲ نفر)، گنبد کاووس ( ۱ نفر)، نوده خاندوز (۳ نفر) شاهرود (۲ نفر) کشته ها را که برایمان می شمارند، پای بیش از ۴۳ خانوار به وسط می آید؛ چراکه اکثر اهالی این شهرها خصوصا در رامیان با یکدیگر نسبت خانوادگی دارند. در شهرک «ملچ آرام» رامیان هر هفت کارگر جانباخته در کوچه های مجاور هم زندگی می کردند پس ناگزیر بودند که عزای عزیزانشان را با هم به اشتراک بگذارند. اینجا حتی مرگ هم به یکسان سهم همه شده است. روایت ناسپاسی ها با «حسن شهمرادی» بردار مرحوم «علی اکبر شهمرادی» در همین جا دیدار می کنیم. در شهرک به «حسن آقا» معروف است. کارگر معدن بود و بازنشست شده است. با روی گشاد پذیرای ما می شود تا قصه ناسپاسی ها و زیرِ وعده زدن ها را تعریف کند هرچه باشد برادرش و دامادش «سیدحبیب جاهدی»، هر دو را از دست داده است. روایتش را با سکوت شروع می کند و فکرش را پی انتخاب واژه ای هل می دهد تا حالش را دقیق وصف کند. «به جز روزهای اول که همه اومدن و وعده دادن و رفتن؛ بعدش سراغی از خانواده ها نگرفتن. حتی مدیرعامل شرکتی که معدن یورت رو اداره می کنه تنها به یک پیام تسلیت خشک و خالی اکتفا کرد. پس شما بگید تو این وضعیت دل مون باید به چی خوش باشه؛ راستش حس می کنیم فراموش شدیم.» از او در مورد معوقات مزدی و دیه و حق مسکنی می پرسم که وعده پرداختش را به خانوداه ها داده بودند. «معوقات مزدی عزیزان مان هنوز پرداخت نشده و تنها دیه ۲۱۰ میلیونی و حق مسکن ۵۰ میلیونی رو گرفتیم اما بگم که دیه جای پدر، بردار، فرزند یا داماد خانوده رو واسه ما نمی گیره. حق مسکنی هم که گرفتیم فقط پول خرید یک زمین توی همین شهرستان رامیان می شه. اما بازهم می گم مشکل ما کنار اومدن با مرگه و اینکه دل مون نمی خواد بقیه اعضای خانواده های ما که توی اون معدن و معادن اطرافش کار می کنن به این سرنوشت دچار بشن. البته این رو هم بگم که دادگستری رامیان توی این مدت خیلی با خانواده ها همراهی کرده؛ ولی با این وجود، همین حالا هم کلی سوال تو ذهن مونه؛ چرا مقصر اصلی حادثه مشخص نشد؟» سپس سوال هایی که خیلی وقت است در ذهنش نقش بسته است را مطرح می کند: «چرا تونل حادثه دیده معدن یورت تجهیزات ایمنی و امداد و نجات نداشته؟ چرا هیچ دستگاهی که نشت گاز رو هشدار بده وجود نداشته؟ اصلا رو چه حسابی باید امیدوار باشیم که وضع ایمنی معدن تغییر کرده؛ کسی که قبلا برای اینکار هزینه نکرد، چه تضمینی هست که حالا اینکارو انجام بدن؟» از مسئول ایمنی می خواهند صدایش درنیاید «نجفعلی هدایتی» که از بازنشستگان این معدن است و چند نفری از اعضای خانواده اش را در ۱۳ اردیبهشت از دست داده و پیکر چندین نفر از همکارانش را ساعتی پس از حادثه از زیر خروارها زغال و آتش بیرون کشیده است، از زاویه دیگری به دلایل حادثه نگاه می کند: «تا زمانی که مسئول ایمنی مجبور باشه که از کارفرما حساب ببره و صداش درنیاد باید هم حادثه به این بزرگی پیش بیاد. مسئله فقط مربوط به یورت نیست. خودم در جوانی تو یکی از این معادن مسئول ایمنی بودم. کارفرما بدون اینکه از من بپرسه چقدر ضوابط ایمنی رو می دونی؛ از من خواست این کارو واسش انجام بدم. حتی چند دفعه تو تشخیص گازی که تو معدن زغال سنگ منتشر شد، اشتباه کردم و خدا رو شکر می کنم که حادثه ای پیش نیومد. پس نباید به این راحتی فرد بی تجربه رو مسئول ایمنی کرد؛ مسئول ایمنی باید به موقع تخلف کارفرما رو گزارش بده نه اینکه دست روی دست بذاره تا لحظه حادثه». برای سود بیشتر از هزینه های ایمنی می زنند «رسول علیخانی» هم که بازنشسته معدن یورت است و پسرعمویش را در این حادثه از دست داده است، می گوید برای ایمنی معدن یورت هزینه ای نشده است: «وقتی انتقاد می کنیم؛ میگن معادن زغال سنگ صرفه اقتصادی ندارن و تجهیزشون توجیه پذیر نیست. من این سوال رو می پرسم که اگر این کار به صرفه نیست پس چرا این شرکت در حال کار روی پنج تونل در معدن زمستان یورت و ۵ تونل دیگه در معدن ملچ آرام (اورنگ) هست؟ حتی اگر فرض رو بر این بگیریم که برداشت زغال سنگ به صرفه نیست؛ قضیه در مورد این دو تا معدن متفاوته؛ چراکه با کیفیت ترین ذغال سنگ های کشور رو برداشت می کنن و مشتری های خودشون رو دارن». از این جهت است که تاکید می کند تمام این توجیهات برای بالا بردن سود و زدن از هزینه هایی است که به ناروا اسم شان را هزینه اضافه گذاشته اند: «کدوم هزینه اضافه؟ به نظر شما مزد کارگر یا تامین امنیت جانی کارگرها با کمترین هزینه برای نصب دِویل، ونتراتور و گاز سنج می شه هزینه اضافه که از آن بزنیم؟ همین حالا کارگرانی در معدن یورت هستن که سن بازنشستگی اونا خیلی وقته سر رسیده؛ اما به علت عدم پرداخت ۴درصد هزینه بازنشستگیِ مشاغل سخت و زیان آور از طرف کارفرما، بازنشسته شدن اونا هم به حال تعلیق دراومده.» ۱۴۰۰ پرونده شکایت از کارفرمای یورت «رمضانعلی رجبلو» کارگر بازنشسته معدن زمستان یورت که سابقه فعالیت در شورای اسلامی کار این معدن را دارد هم می گوید: «حدود ده روز پس از حادثه وقتی به اداره کار آزادشهر مراجعه کردم؛ متوجه شدم ۱۴۰۰ پرونده شکایت در مراجع رسیدگی به شکایات ادارت کار علیه کارفرمای معدن یورت ثبت شده که ۹۰ مورد از آنها مربوط به بازنشستگان بود که البته اول آذرماه رای به نفعشان صادر شد.» رجبلو البته می گوید که علاوه بر کارگران زمستان یورت، کارگران معدن ملچ آرام (اورنگ) که متعلق به همین شرکت است به همه این موارد معترض هستند یعنی هم در حوزه ایمنی، هم در حوزه امنیت شغلی و هم در حوزه معیشت: «مشکلات یکی و دوتا نیست که به سادگی از اونا رد بشیم. اصلا یکی از دلایل پیش اومدن این روزهای پرواهمه برای کارگرها، خصوصی سازی معادن هستش. هم معادن و هم صنایع مخابرات وقتی خصوصی شدند این مشکلات براشون تشدید شد البته آهسته آهسته طوری که الان شاهد خفقان خاصی تو جامعه کارگری هستیم و حتی اجازه تشکیل شورای اسلامی کار را در این معدن نداریم.» در جنگ، ریه هایم به اندازه معدن زغال آسیب ندید وی البته به عنوان یک جانباز شیمیایی ایام جنگ می گوید: «زمانی که در جبهه برام این مشکل پیش اومد ریه هام به اندازه کار در معدن زغال سنگ آسیب ندید. در نتیجه حق داریم که نگران سلامتی کارگران و پرداخت دستمزد مناسب به آنها باشیم. درنهایت باید بگم که یک کارگر معدن پس از ۲۰ تا ۳۰ سال کار مداوم چاره ای جز داشتن قرارداد دائمی رفت و آمد پیش دکترهای ریه، قلب و پزشک اعصاب را نداره.» خانه نشین شدن دو نگهبان زمانی که از زمستان یورت برمی گشتیم خبر شگفت انگیزی شنیدیم که نگرانی های کارگران این معدن درباره نداشتن امنیت شغلی را بیشتر پیش چشمان مان آورد. گویا حضور خبرنگار و عکاس ایلنا در معدن یورت به مذاق کارفرمای آن خوش نیامده و عصر یکشنبه با تماس تلفنی وی، دو نفر از نگهبانان معدن خانه نشین شدند. حال این جمله که «شاهد خفقان خاصی در جامعه کارگر هستیم» بیشتر عیان می شود. گزارش: پیام عابدی